Moje Triduum Paschalne

Kończy się powoli okres Wielkiego Postu. Zbliżamy się do obchodów Świętego Triduum Paschalnego. Jest to punkt szczytowy roku liturgicznego. W tych dniach szczególnie przeżywamy tajemnicę męki śmierci i zmartwychwstania Pana Jezusa. Święto Wielkiej Nocy jest zaś centrum całego Roku liturgicznego, a zarazem najstarszym świętem chrześcijańskim.

Obchody Triduum paschalnego rozpoczyna Msza Wieczerzy Pańskiej w Wielki Czwartek wieczorem. Jest to jedyna msza odprawiana w naszych kościołach parafialnych w ten dzień. W liturgii wielkoczwartkowej zostaje uobecnione historyczne wydarzenie z Wieczernika – ustanowienie Eucharystii, sakramentu kapłaństwa oraz przykazania wzajemnej miłości i jedności. W tym roku, który jest rokiem kapłańskim, a szczególnie w tym dniu pamiętajmy w naszych modlitwach o kapłanach, którzy są wśród nas, otoczmy ich szczególną opieką modlitewną, prosząc o błogosławieństwo dla nich, aby byli żywym obrazem i znakiem Jezusa wśród nas w wykonywaniu Jego misji na ziemi. Jedność kapłaństwa i diecezji podkreśla poranne spotkanie w katedrze z księdzem biskupem na mszy św. poświęcenia olejów, które następnie są zabierane do każdej parafii i służą do udzielania sakramentów chrztu św, namaszczenia chorych, bierzmowania i kapłaństwa. To dzięki posłudze kapłanów możemy dotykać Ciała i Krwi Chrystusa w Eucharystii. Pojęcie Eucharystia obejmuje mszę św. i cały kult Najświętszego Sakramentu, który przejawia się w pobożnej adoracji. Tego dnia ma to konkretny wyraz w publicznej adoracji, jaka odbywa się w całym kościele po zakończeniu obrzędów w ołtarzu wystawienia zwanym ciemnicą.

Drugim dniem Triduuum jest Wielki Piątek. Jest on liturgicznym przeżywaniem męki i śmierci Zbawiciela. Przedmiotem szczególnego kultu jest krzyż. Zostaje on uroczyście wniesiony w trakcie liturgii wielkopiątkowej po zakończeniu liturgii Słowa, w trakcie której czytany jest opis Męki Pańskiej. Po uroczystym wniesieniu krzyża i odśpiewaniu przez celebransa: Oto drzewo krzyża, na którym zawisło zbawienie świata i odpowiedzi ludu Pójdźmy z pokłonem, następuje jego uroczysta adoracja. W tym dniu ma ona szczególny charakter, gdyż do krzyża podchodzą wszyscy wierni i całują go jako znak narzędzia odkupienia. W tym dniu nie odprawia się mszy św, zaś Komunia św. przyjmowana podczas tej liturgii Męki i Śmierci Pana Jezusa, podkreśla jedność ofiary wieczernika i ofiary krzyża. Procesja zaś do tzw. Grobu Bożego wyraża mękę, śmierć Pańską i złożenie w grobie. Jest to też podkreślone przez kolor szat liturgicznych, których używa celebrans, jest to czerwień.

Ostatnim dniem Triduum jest Wielka Sobota. Jest to dzień oczekiwania na zmartwychwstanie Chrystusa. Na obrzędy tego dnia składa się liturgia: światła, chrzcielna i eucharystyczna. Obrzędy liturgiczne rozpoczynają się na zewnątrz świątyni – poświęcenie ognia. Znakiem szczególnym jest paschał, który symbolizuje Chrystusa zmartwychwstałego i światłość świata. Zostaje on uroczyście wniesiony to świątyni przy trzykrotnym śpiewie Światło Chrystusa, na który odpowiadamy Bogu niech będą dzięki. Później następuje uroczyste odśpiewanie pochwalnej pieśni Exultet ku czci Chrystusa Zmartwychwstałego. Liturgia Słowa w tym dniu jest szczególnie rozbudowana, ukazuje nam ona wielkie dzieła Boga, jakich dokonał on w historii świata począwszy od grzechu Adama. Po niej następuje liturgia chrzcielna, w trakcie której będziemy odnawiać nasze przyrzeczenia chrzcielne, zostaje też w trakcie niej poświęcona woda. Przez odnowienie naszych przyrzeczeń chrzcielnych jeszcze ściślej łączymy się ze śmiercią i zmartwychwstaniem Chrystusa. Liturgia eucharystyczna, która rozpoczyna się po liturgii chrzcielnej jest już z Niedzieli Wielkanocnej. Jest to zaproszenie na ucztę, którą Jezus przygotował w Wieczerniku, a dopełnił przez swoją śmierć i zmartwychwstanie. Charakteryzuje ją radosny śpiew Alleluja i prawdziwie wielkanocna Komunia. Po zakończeniu tej liturgii następuje procesja rezurekcyjna, która może także odbywać się przed pierwszą mszą poranną w niedzielę wielkanocną. Jest ona uroczystym ogłoszeniem, że Jezus Zmartwychwstał.

Centrum roku liturgicznego jest Wielka Niedziela (Niedziela Wielkanocna). Następujące po niej pięćdziesiąt dni aż do święta Zesłania Ducha Świętego powinno się przeżywać jako jeden dzień świąteczny – okres wielkanocny.

Niech te zbliżające się dni sprawią wzrost naszej wiary i zjednoczenie z cierpiącym i zmartwychwstałym Chrystusem, abyśmy byli godnymi Jego świadkami w naszym codziennym życiu.

Jacek Pawlik